aboskal,
aposkal
1. is. Tarla kazılırken, henüz işlenmemiş önde kalan
kısım; eksik bırakılan iş (Trabzon, Rize), RK 99, MS 42, DS 35;
aposkal “başlanmış bir iş, tarlada sü-rülen kısımla,
sürülemiyen arasındaki sınır” DS 289 (Rize), AKÇ 166
(Akçaabat).
2. mec. Yarım kalmış herhangi bir işin henüz
gerçekleştirilememiş bir sonraki aşa-ması (Dernekpazarı
Zenozana, Sürmene Oḫşoḫo, Çayeli Leroz)
abuskal “yarıda bırakılan iş” DS 12 (Trab-zon)
aposkal “yapılacak çeşitli işlerden ilki” DS 289 (Rize)
abuskal “İnsanın kendine iş edindiği şey” BY 259
abaskal “bedava yaptırılan iş” DS 12 (Gü-müşhane)
apuskal “başlanmış bir işin yarıda bırakıldığı yer” DS
291 (Rize), İK 49
aposkali olmak AKÇ 166 (Akçaabat)
3. is. İşlenmemiş ham keten kumaş (Ri-ze [işlenmişine (Bk)
feretiko adı verilmek-tedir]; apostal YU 6419
<
Antik Yunanca
άπο-σκάλλω
“sıyrık” GRK
Yunanca aposkalin (αποσκαλιν
[το])
“başlanılan iş” CT 26
Yunanca apo (από)
“-den” ön eki ve çapalamak, anlamındaki skalizo (σκαλίζω),
“ot yolmak, kazmak” veya apo (από)
+ skali (σκαλι
[το])
“adım” kelimelerinin birleşimin-den doğmuş olabilir.
Karadeniz Rumcası aposkalin (Samsun, Of, Santa, Gümüşhane)
P I 120
Kaynak:
Özhan Öztürk.
Karadeniz Ansiklopedik
Sözlük. Heyamola yayıncılık, İstanbul. 2005. ISBN: 975-6121-00-9.
| 
